Sieraden uit polymeerklei

Nadat ik al enkele jaren met zilverklei werkte, kwam ik iemand tegen die me vroeg waarom ik niet mijn kleurrijke zelf wilde weergeven in mijn sieraden. Dat was dus de start van mijn expeditie in polymeerklei. Er worden enorm veel workshops aangeboden die bijna allemaal een sieraad als resultaat hebben.

Polymeerklei geeft mij de vrijheid om kleur, vorm en structuur losser te onderzoeken. Soms groeit dat uit tot een ring, soms tot een hanger, soms tot iets dat zich niet netjes laat indelen.

Een hele grote armband in de kleuren lichtpaars tot blauw., In het midden springen er héél lichtpaarse sprieten uit.
Een van mijn favoriete inspiratiebronnen is de zee en wat er op de bodem groeit.
Een licht gebogen hanger die. mede door het kleurgebruik en de textuur, de wereld voorstelt.
Door kleuren op een bepaalde manier te mengen kun je zomaar de wereld tevoorschijn toveren.

Eigenheid

Al snel blijkt dat ik die workshops volg, maar ook niet volg. Er komt altijd wel iets anders uit mijn handen. En dat is niet omdat ik de docent geen leuk resultaat gun, mijn brein en handen willen iets anders. Ik vertaal de technieken meteen naar beelden in m'n hoofd. Ik combineer technieken, borduur voort op het geleerde, en maak het zo mijn sieraad.

Armband van polymeerklei met schubben en sluitkraal.
De armband zelf is uit één stuk, pas bij het uiteinde/begin is de opening. Deze wordt met een kraal 'gedicht'. De "schubben" zijn gemaakt door zelf een vorm te maken van blik.
Geregen armband van polymeerklei met stenen, takjes en botjes.
Stenen, takjes en benen, de natuur verbindt. Maar pas wel op je woorden.

Repetitie

Een terugkerend thema in polymeerklei is repetitie. Met een uitsteker kun je dezelfde vorm wel 100 keer maken, maar het is voor mij geen productie. Zelden maak ik een tweede exemplaar, en áls ik dat doe, is het toch verschillend van het eerste.

Ik heb echt wel honderd uitstekers in huis, maar ik gebruik ze zelden. Of ik vervorm het resultaat na het uitsteken. Liever snijd ik mijn vormen uit met messen, recht of gebogen.

Hanger van polymeerklei met organische vormen.
Hanger van polymeerklei waarbij de vormen samen voor mij "tijd" weergeven.
Armband van polymeerklei met berkenschorsstructuur.
Op een zilveren basisarmband heb ik berkenschors in polymeerklei gemaakt. Ook het berkenhout is polymeerklei.

Kwaliteit

Mijn sieraden van polymeerklei ontstaan laag voor laag, met kleur, structuur en veel omwegen.

Ik werk het liefst met klei die doet wat ik nodig heb. Soms zoek ik flexibiliteit, soms juist stevigheid. Cernit gebruik ik vaak, omdat ik de kleuren goed kan mengen. Kato pak ik voor sieraden die extra sterk moeten zijn, zoals ringen. Gelukkig heb ik nog voorraad.

De nieuwe Kato en ik passen niet bij elkaar. Ik meng graag en werk veel met dunne lagen. Daarvoor gebruik ik mijn pastamachine. Als klei daar niet doorheen wil, haak ik af. Dan mag het vast leuk speelgoed zijn, maar niet voor mijn werktafel. Daar wil ik kwaliteit.

Premo! is een Amerikaans merk. Het is flexibel en ik kan het combineren met Cernit. Ze hebben wel mooie kleuren, zeker als ik er een beetje Cernit metallics aan toevoeg. Uit dezelfde koker (Sculpey) komt Soufflé. Deze voelt fluwelig aan en gebruik ik soms voor motieven die niet echt complex zijn. CosClay is een nieuwe speler op de markt. Ik gebruik het hooguit voor speelse onderdelen in sieraden. Het is ultraflexibel, ook na het bakken.

Als je zegt dat je met polymeerklei werkt, kijkt het gros je vreemd aan. Als je dan vraagt of ze wel eens met Fimo hebben gewerkt, valt het kwartje. Ook ik begon vroeger met Fimo. Het is stug, en voor sommige sieraden gebruik ik het nog wel. Meestal omdat een workshop het aanbiedt. Ik heb geen grote voorraad thuis.

Liever zilver, of juist iets dat nergens netjes tussen past? Kijk ook bij mijn sieraden van zilver en sieraden anders.

2 ringen uit polymeerklei.in lagen. Eerste ring met paarse namaak amethist, 2e ring met namaak turkooois.
Ringen ut Kato klei. Hier zijn hout en natuursteen nagebootst.
Een armband van kleurrijke kralen en een hanger in twee delen van dezelfde klei. De hanger is met stiftjes aan elkaar gezet.
De techniek heet Mokume gane. Ooit door de Japanners bedacht voor metaal, hier vertaald naar klei.

Wil je zelf aan de slag met polymeerklei? Download dan gratis deze glossy.
Tip: print hem uit als brochure, dan krijg je meteen een boekje.